Włochy

Wenecja

zdjęcia | komentarze

Wenecja położona jest w regionie Veneto, zamieszkiwanym niegdyś przez przeditalski lud Euganejczyków. Około 950 r. p.n.e. zostali oni podbici przez iliryjski lud Wenetów przybyły prawdopodobnie z terenów Europy Środkowej. W III wieku p.n.e. Wenetowie weszli w przymierze z republiką rzymską i ulegli romanizacji. W czasach rzymskich region ten należał do tzw. Regio X, nazwanego „Venetia et Histria”. Od V w. ziemie Veneto były systematycznie łupione i palone przez idących na Rzym Wizygotów, później Hunów i Longobardów. Uciekając przed najeźdźcami ludność Veneto schroniła się na dzikich wyspach błotnistej laguny, z czasem tworząc Wenecję z dala od zgliszcz rzymskiego imperium.

Zgodnie z tradycją za datę założenia miasta przyjmuje się datę poświęcenia pierwszego kościoła pw. San Giacomo na wysepce Rialto w 421 roku. Natomiast pierwszym historycznie potwierdzonym dożą był panujący w pierwszej połowie VIII wieku Orso Ipato i na tej podstawie przyjmuje się rok 726 za początek historii Wenecji. Miasto początkowe zależne od Bizancjum uzyskało niezależność w 815 r. W 828 roku kupcy weneccy wykradli z Aleksandrii w Egipcie relikwie św. Marka Ewangelisty, od tego momentu przyjętego za nowego patrona miasta.

Wenecja powstała na 118 płaskich wysepkach, od IX wieku rozpoczęto prace przy ich osuszaniu kopiąc sieć kanałów. Wykopaną ziemię wykorzystywano do podnoszenia i umacniania poziomu gruntów. Dawni weneccy budowniczowie opracowali technikę budowania dodatkowo umacniając grunt grubymi palami wbitymi w dno laguny, a na nich umieszczając warstwy kamienia, tworzącego wodoodporne fundamenty.

Potęga Republiki Weneckiej, z obieralnym dożą na czele, rosła aż do XIII wieku kiedy to pod rządami Wenecji znajdował się obszar północnych Włoch i wschodnie wybrzeża Morza Śródziemnego (w tym m.in. Kreta i Cypr). Wówczas Wenecja zyskała przydomek Serenissima, czyli Najjaśniejsza. W XV wieku Wenecja miała wyłączne prawa do handlu na Morzu Śródziemnym.

Wzrost potęgi Turków osmańskich stał się dla Wenecji głównym problemem polityki zagranicznej na czas kilku stuleci i był jedną z głównych przyczyn schyłku jej świetności. W drugiej połowie XV wieku Imperium Osmańskie zaczęło rozwijać silną flotę wojenną, co umożliwiło Turkom ataki na wyspiarskie posiadłości Republiki. Mimo tego Republika wciąż stawiała silny opór potędze osmańskiej stając się jedną z barier broniących Zachodu przed turecką inwazją. W czerwcu 1570 roku armia turecka dokonała inwazji i zajęcia Cypru. Na wezwanie papieża Piusa V w maju 1571 sformowano Świętą Ligę (z udziałem Państwa Kościelnego, Hiszpanii, Wenecji, Genui, Sabaudii i Malty Joannitów). Połączona flota 7 października 1571 rozgromiła flotę turecką w wielkiej bitwie pod Lepanto. Zwycięstwo to stało się początkiem zmierzchu potęgi morskiej Turcji.

Odkrycia geograficzne w XV i XVI wieku oraz rozwój kontaktów z Nowym Światem spowodowały zmianę układu szlaków handlowych. Wenecja utraciła swą dominację, choć pozostała najbogatszym państwem śródziemnomorskim. Zmierzch Republiki Weneckiej nastąpił wraz z przejęciem miasta przez Napoleona w 1797 r., który przekazał je następnie swojej sojusznicze, Austrii. Bezwzględne rządy skłoniły wielu Wenecjan do włączenia się w szeregi rewolucyjne, dążące do utworzenia zjednoczonych Włoch, co nastąpiło w 1866 roku.

Dzisiaj Wenecja to miejsce wyjątkowe, miasto, które nadal żyje na wodzie. Poranne dostawy na łodziach, przewożone później na specjalnych wózkach, szybkie łodzie straży pożarnej, po prostu szara rzeczywistość potrafi tutaj przykuć uwagę. Jednak najpiękniejsze są tu kanały, ozdobione pięknem architektury i mieniące się w słońcu albo ponure, w których kolor wody zmienia się każdego dnia, od ciemno morskich po turkusowe.

 

Fotografie z Wenecji

Carly BB

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *