Malta

Mdina – dawna stolica Malty w miejscu rzymskiej Melity

MdinaRabat DSC 2988 mini
zdjęcia | komentarze
Mdina – dawna stolica Malty

Mdina jest ufortyfikowanym miastem położonym niemal po środku wyspy. Dzisiaj nazywana często Cichym Miastem, do czasu przybycia Joannitów była gwarną stolicą Malty.

Fenickie korzenie i rzymska Melita

Mimo, że płaskowyż, na którym położona jest Mdina zamieszkany był już od czasów prehistorycznych, historia miasta zaczyna się wraz z przybyciem na wyspę Fenicjan około VIII wieku p.n.e.. Założone przez nich miasto o nazwie Maleth, zostało w 218 r. p.n.e. wraz z całą Maltą przejęte przez Rzymian i od tej pory nazywane (jak cała wyspa) – Melita. Rzymska Melita rozrosła się do rozmiarów trzykrotnie większych niż dzisiejsza Mdina, sięgając daleko na obszar współczesnego Rabatu.

Św Paweł Apostoł na Malcie

W 60 r. u wybrzeży Malty rozbił się statek, na pokładzie którego znajdował się św Paweł Apostoł. Jak podaje tradycja św. Paweł przez 3 miesiące pobytu na Malcie mieszkał w grocie znajdującej się nieopodal kościoła św. Pawła w Rabacie. W tym czasie głosząc Słowo Boże wprowadził na Maltę chrześcijaństwo. Według tradycji uzdrowił ojca ówczesnego gubernatora wyspy Publiusza, który nawrócony na chrześcijaństwo został pierwszym biskupem Malty, a później biskupem Aten.

Najazd Arabów

Z czasem w Melicie powstały wewnętrzne mury obronne i obszar miasta został zmniejszony. Mimo, że według tradycji uważa się, że stało się to w czasach panowania na Malcie Arabów, najprawdopodobniej mury te powstały w czasach bizantyjskich około VIII w. ze względu na rosnące zagrożenie ze strony arabskich najeźdźców.

Mury obronne Mdiny

W 870 r. Melita została ostatecznie najechana przez Arabów i mimo, że obrona trwała prawdopodobnie od kilku tygodni do kilku miesięcy, miasto poległo i zostało doszczętnie zniszczone, a mieszkańcy zamordowani. Zaludniona przez społeczność muzułmańską i kompletnie przebudowana Melita zmieniła nazwę na Medina. Mimo prób odzyskania Malty ze strony Bizancjum, udało się to dopiero Rogerowi I, normańskiemu hrabiemu Sycylii, po krótkim oblężeniu w 1091 r.. Z czasem Malta została włączona do Królestwa Sycylii.

Przybycie na Maltę Kawalerów Maltańskich

Kiedy w 1530 r. na wyspę przybyli rycerze Zakonu Szpitalników św. Jana, maltańska szlachta wręczyła Wielkiemu Mistrzowi klucze do Mdiny. Jednak zakon osiedlił się w Birgu i Mdina po wielu wielu stuleciach straciła status stolicy Malty. Zakonnicy dbając o obronność wyspy, około 1540 r., a później również w XVII w. rozbudowali mury obronne Mdiny. W 1693 r. Mdina wraz z jej normańską zabudową znacznie ucierpiała podczas potężnego trzęsienia ziemi, które dotknęło Sycylię i Maltę. Dało to impuls do odbudowy w stylu barokowym. Odbudowana została m.in. Katedra św. Pawła, powstała też nowa Brama Miejska.

Mdina – kamienne uliczki za potężnymi murami

Połączenie stylów normańskiego i barokowego dało miasto unikalny charakter. Najlepiej zwiedza się je błądząc zaułkami i wąskimi uliczkami, przy okazji szukając ciekawych detali architektonicznych, np. kołatek do drzwi o często naprawdę interesujących kształtach.

Położone na wzgórzu warowne miasto, dawna stolica Malty, widoczna z odległości wielu kilometrów, wygląda dostojnie i trochę bajkowo 🙂 , przypominając przybyszom o długiej i zmiennej historii tego maleńkiego kraju.

 

Fotografie z Mdiny

Jeśli spodobały Ci się moje zdjęcia, zaciekawiła opisana historia, a może zainspirowałam Cię do zwiedzania, zapraszam do polubienia mojej strony i pozostawienia komentarza 🙂

Carly BB

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *