Francja

Nîmes

zdjęcia | komentarze

Nîmes położone w regionie Langwedocja-Roussillon (obecnie Oksytania), niedaleko wybrzeża Morza Śródziemnego, jest czarującym francuskim miastem z niesamowitymi rzymskimi zabytkami. Przed pojawieniem się Rzymian na obszarze Nîmes, na górze Mont Cavallier, istniała ufortyfikowana celtycka wioska (oppidum). Właśnie tam znajdowało się święte celtyckie źródło Nemausus (celtycki bóg), od którego wywodzi się nazwa miasta.

W połowie II w. p.n.e. w zamian za ochronę greckiej Massalii przed lokalnymi plemionami, Rzymianie uzyskali skrawek terenu, przez który poprowadzili budowaną przez nich drogę do Hispanii, Via Domitia. Nîmes znalazło się w centralnym punkcie trasy. Po wielu latach kulturowej i ekonomicznej dominacji Marsylii, powoli zaczęło wchodzić w rzymską strefę wpływów.
W 123 r. p.n.e. po zwycięskiej kampanii generała Quintusa Fabiusa Maximusa przeciwko galijskiemu plemienu Arwernów, zapewnione zostało bezpieczeństwo prowincji Gallia Narbonensis. W 118 r. p.n.e. Rzymianie założyli Narbonę, pierwszą kolonię w Galii.
Trwające wojny z Galami i upadek Marsylii pozwoliły uzyskać Nîmes autonomię pod panowaniem Rzymian. Wreszcie około 45-40 r. p.n.e. Oktawian August nadał miastu status kolonii (Latin: Colonia Augusta Nemausus), a w 27-25 r. p.n.e. ustanowił Nimes stolicą prowincji Gallia Narbonensis.

Lojalność wobec Rzymu zapewniła miastu liczne korzyści. Około 16 r. p.n.e. Oktawian August otoczył Nîmes murem obronnym o długości 6 km, wzmocnionym przez 14 wież. Do dzisiaj pozostały 2 bramy: Porta Augusta i Porte de France oraz Tour Magne, największa wieża w umocnieniach (obecnie mierzy 32,7m). W tamtym czasie miasto miało około 60 tys. mieszkańców. Zbudowano również akwedukt doprowadzający wodę do miasta (Pont du Gard). Do dziś zachowały się pozostałości końcowej części akweduktu w postaci cylindrycznej konstrukcji (Castellum divisorium), mającej na celu rozprowadzenie wody do miasta przy pomocy systemu rur.

Z wielu budowli rzymskich (rozbieranych później na budulec) istniejących wówczas w mieście, zachowało się jedynie kilka. Amfiteatr wybudowany w I w. n.e., jeden z większych amfiteatrów rzymskiej Galii, ma około 133 na 101 m i mógł pomieścić ponad 20 tys. widzów. Obecnie jest on jedną z najlepiej zachowanych budowli tego typu. Dla porównania amfiteatr w Arles ma 136 na 107 m i figuruje pod względem wielkości na 20 miejscu wśród rzymskich amfiteatrów. Wyjątkowo dobrze zachowana jest również zbudowana w 5 r. n.e. świątynia nazywana La Maison Carrée, pierwotnie poświęcona Gajuszowi i Lucjuszowi (adoptowanym wnukom Oktawiana Augusta). Jest ona ślicznie zdobiona i tak urzekająca, że trudno oderwać od niej wzrok. Po prostu trudno sobie wyobrazić jak to się stało, że przetrwała w takim stanie aż do naszych czasów.

Upadek rzymskiego Nimes nastąpił w 470 r. kiedy to miasto po wielu najazdach zostało przejęte przez Wizygotów.

Zwiedzając Nimes na własnej skórze można odczuć wielkość starożytnych rzymskich miast. Mimo teoretycznie niedużych odległości, przejście od amfiteatru do Tour Magne jest już zdecydowanie odczuwalne. Po drodze znajdują się stworzone w XVIII wieku dookoła rzymskich ruin ogrody Jardin de la Fontaine, z ruinami rzymskiej świątyni Diany. Niemal na każdym kroku widoczna jest tutejsza rzymska przeszłość.

 

Fotografie z Nîmes

Carly BB

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *