Chiny

Wielki Mur Chiński

zdjęcia | komentarze

Wielki Mur Chiński, ciągnący się przez pustynie, wzgórza, góry i równiny, to tak naprawdę różne fragmenty umocnień budowane wzdłuż północnej granicy Chin przez kolejne dynastie władców.

Jego historia sięga VII w. p.n.e., Okresu Walczących Królestw, kiedy na granicach poszczególnych państw budowano umocnienia głównie w postaci wałów ziemnych. W 221 r. p.n.e. pierwszy cesarz Chin (chińskie: Qin Shi Huang) podbił swoich ostatnich przeciwników i zjednoczył Chiny. Nakazał on zniszczenie fragmentów murów dzielących od wewnątrz jego imperium i budowę nowego muru, będącego zarówno symbolem jego władzy jak i broniącego państwa od północy. Do budowy muru używano głównie dostępnych lokalnie materiałów, a w jej trakcie miało zginąć z wycieńczenia ok. miliona robotników, a zmarłych podobno zamurowywano w ścianach muru. Jednak przeprowadzane do tej pory badania archeologiczne nie znalazły żadnych ludzkich szczątków, a same legendy miały dowodzić tyranii Pierwszego Cesarza. Do naszych czasów zachowały się znikome fragmenty pierwotnego muru z dynastii Qin. Dodatkowo fakt, że wały te sięgały daleko poza obszar chińskiego osadnictwa i przechodziły przez tereny koczowników, wskazuje na to, że mur nie miał charakteru obronnego, a raczej był on ofensywny, znacząc granice zajętego terytorium.

Później różne dynastie próbowały umacniać czy rozbudowywać istniejące mury, aż popadły one w zapomnienie. Idea budowy wielkiego muru powróciła w XIV wieku w czasach dynastii Ming, kiedy duży napór ze strony ludów mongolskich i brak wyraźnej wygranej po licznych bitwach, wyraźnie odbijał się na imperium. W przeciwieństwie do wcześniejszych fortyfikacji, mur budowany w czasach Mingów był solidniejszy i trwalszy ze względu na używanie cegieł i kamienia. Mimo wysiłków mur był wielokrotnie forsowany przez ludy z Wielkiego Stepu. Ostatecznie w 1644 r. Mandżurowie przekroczyli Wielki Mur i zajęli Pekin, będący już w rękach rebeliantów. Chinami zaczęła rządzić dynastia Qing, a Wielki Mur stracił jakiekolwiek znaczenie strategiczne.

Badania archeologiczne wykazały, że długość murów wybudowana przez dynastię Ming to 8850 km, w tym 6259 km faktycznego muru, poza tym rowy, rzeki, góry i inne naturalne bariery. Dzięki nowoczesnym technologiom udało się stwierdzić, że całkowita długość muru z jego wszystkimi odgałęzieniami to 21196 km, jednak większość jego fragmentów nie jest murowana. Z powodu upływu czasu i erozji, mur w większości jest obecnie zniszczony, a nawet rozebrany przez lokalnych mieszkańców i ponownie użyty jako budulec. Tylko nieliczne fragmenty są odrestaurowane i udostępniane zwiedzającym. W 1987 r. Wielki Mur Chiński został wpisany na listę UNESCO, a w 2007 ogłoszono go jednym z siedmiu nowych cudów świata.

Dodatkowo ciekawostką jest fakt, że dla Chińczyków Wielki Mur, to „Długie Miasta” albo „Długie Mury”, gdyż Chińczycy używają tego samego słowa do określenia zarówno miasta jak i otaczającego go muru, a ze względu na długość Wielkiego Muru dokładają do tego słówko długi. Pojawia się również określenie „Mur 10 000 Li”, co w przenośni wskazuje „niemierzalną” długość.  I wreszcie czy jest widziany z kosmosu? Jeśli byliście na Wielkim Murze odpowiedź wydaje się jasna, no niestety nie. Mur nie wyróżnia się z otoczenia barwą, jest stosunkowo wąski i zbyt kręty. W naszych czasach udało się już sprawdzić tą tezę empirycznie i wiadomo, że nie widać go nawet z niskiej orbity okołoziemskiej. Niestety nie udało mi się sprawdzić czy widać go z pokładu samolotu, ale podobno jest ledwo zauważalny. 😛

Mimo to sam pobyt i uczucie spełnienia marzenia jest po prostu czystą frajdą. To jakby radość w czystej postaci. Bo to przecież marzenie, które wydawało się dość odległe, a mur znany od dziecka mógł sprawiać raczej wrażenie bajki niż rzeczywistości. A on tam jest i to namacalny 😀 😛

 

Fotografie z Wielkiego Muru Chińskiego

Carly BB

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *